Skip to main content

Posts

સંજય થા......

આજે હું મારી અંદર ચાલનારા વિચારોને સહી શકતો નથી. મન મને વારંવાર એ દિવસોમાં પાછું લઈ જઇ રહ્યું છે, જે દિવસો મારે ભૂલવા છે.                 સૌથી વધુ એ દિવસ યાદ આવે છે કે , જ્યારે હજુ માંને દેવ થઈ ગયે અઠવાડિયું પણ નહોતું થયું અને બાપા પણ દેવ થઈ ગયા. બાપા તેમના દેવ થયાની આગલી રાતે મને કહેતા હતા કે,” સંજય, દિકરા !! આ અજય તો મને નથી સમજ્યો કે નથી સમજી શકવાનો, પણ તું મારા જેવો જ છે એટલે તું મને સમજી શકીશ. તું મને માફ કરી દેજે . હોં........”              બાપાના આ વાક્યો મને જ્યારે બાપાના મિત્ર રમણલાલ વકીલ તેમની વિલ લઈને મારા ઘરે આવ્યા ત્યારે સમજાણું. વિલમાં લખ્યું હતું કે ,” હું અરવિંદ ભાઈ કિ. મજમુદાર, મારા પુરા હોશવાજમાં , મારા પૂર્વજો તરફથી મળેલી અને મેં ભેગી કરેલી તમામ જાયદાદ અને રોકડ કમાણી મારા ત્રણ દિકરા  અજય , સંજય અને વિજયના નામે કરું છુ. આ વિલમાં લખાયેલ શબ્દો સાંભળતા અમારા હોશ ઊડી ગયા, કેમ કે મારા બાપાના અમે બે જ દીકરા હતા. એક મારા મોટા ભાઈ અજય અને બીજો હું સંજય.”               મારા બાપાએ કહ્યું હતું તે મારા મોટા ભાઈ આ વાત સ્વીકારવા જ તૈયાર નહોતા. જ્યારે મારા મનમાં બાપાએ કહેલ…
Recent posts

ભાષા- એક પ્રત્યાયન માધ્યમ

ભાષા વિશે જ્યારે કોઈ વ્યક્તિને પૂછવામાં આવે, ત્યારેતે જવાબમાં કહેશે કે ભાષા એટલે વ્યાકરણ અને સાહિત્ય !!! શું આ હસવા જેવી વાત નથી કે આપણાં માટે ભાષા બસ, વ્યાકરણ અને સાહિત્યમાં જ પૂરો થઈ જતો વિષય છે. ભાષા એ આપણી સમજશક્તિ અને બુદ્ધિને પ્રદર્શિત કરે છે. જરા, વિચાર કરી જુઓ આપણે જે ભાષા બોલીએ છીએ તે શુંગુજરાતી છે ? મને તો આ ગુજરાતી નથી લાગતી. આપણે જે વ્યવહારમાં વાપરીએ છીએ તે ભાષા છે. ગુજરાતી, અંગ્રેજી , ઉર્દુ , તામિલ, તેલુગુ , એ તો આપણાં આ પ્રત્યાયન માધ્યમને ઓળખવા માટે અપાયેલું લેબલ છે. ભાષા એ કઈ વિજ્ઞાનની માફક તર્ક કરવાનો વિષય નથી. ભાષા તો આપણી આસપાસ ઘટતી કોઈ પણ પ્રકારની ઘટનાને કોઈ બીજી વ્યક્તી સુધી પહોચાડવા માટેનો એક પુલ છે. હવે, તમારા પર આધાર રાખે છે કે તમે કેટલા સહેલા શબ્દો અને અર્થસભર વાકયોનો ઉપયોગ કરીને કોઈ ઘટનાને કોઈ બીજી વ્યક્તી આગળ ખડી કરી શકો છો. આપણી શાળાઓ-મહાશાળાઓમાં ભણતા આપણાં વિદ્યાર્થીઓને જ્યાં સુધી પ્રત્યાયન માધ્યમ તરીકે ભાષાનો ઉપયોગ સમજાવવામાં નહી આવે ત્યાં સુધી આપણી શાળામાં ભણતા વિદ્યાર્થીઓ ભાષાનાં નીરસ તાસ ( પીરીયડ ) માં બગાસા ખાતા રહેશે. છેલ્લે કેટલાક એવા અગ્રેજી શબ્દો જે…

તૃષ્ણા

ઘોર અંધારી રાત હતી. ચારેકોર રાત્રીની કાલીમાં ઢળી હતી. આટલા રોમેન્ટીક માહોલમાં મારી બાજુમાં આશા જેવી સુંદર છોકરી બેઠેલી હતી. આસપાસ ફરતા બધા લફંગાઓની નજર આશા તરફ હતી અનેઆશાની નજર મારા તરફ મંડાયેલી હતી. જાણે કઈક પૂછવાનું હોય એમ એ મારી સામે જોઈ રહી હતી. હું હારેલો જુગારી થઈને તેની સામે જોઈ રહ્યો હતો. તે એક પત્રકાર હતી. તેની અને મારી મુલાકાત અમારા શહેરના પુસ્તકાલયમાં થઈ હતી. હું પુસ્તકોનો શોખીન હતો. ઘણું વાંચ્યું હતું. બસ, આ વાંચવાનો શોખ હતો, જે મારી અને આશાની વચ્ચે સરખો હતો. “સંજય , સમય વીતી રહ્યો છે. બોલ તારેજે કહેવાનું હોય તે કહી દે. “મારા મૌનથી કંટાળી તે બોલી॰ મારે તેને એક કહાની કહેવાની હતી. મારી કહાની, જેનો હીરો હું હતો અને વિલન મારા મા-બાપ........... “ હવે , હું તને જે કહું એને તું ધ્યાન દઈને સાંભળજે. આ સાંભળ્યા બાદ જો તને એવું લાગે કે તું મારી સાથે જીવન નહી વીતાવી શકે તો, તું સ્વતંત્ર છે.” મારી સામે પડેલી એક સળીને ઉઠાવતા હું બોલ્યો. “ પરંતુ તને એમ કેમ લાગે છે કે હું આ વાત સાંભળ્યા બાદ તારી સાથે પરણવા તૈયાર નહી થાઉં ?” એક અણગમાની હવા અમારી આસપાસથી પસાર થઈ ગયા બાદ મે મારી વાતને આગળ વધારી…

જિંદગી ની એક જ વસંત છે , યુવાની !!!

જીંદગીની એક જ વસંત છે , યુવાની એડવર્ટાઈઝ ધ્યાન થી જોઈ હોય તો તમને ખબર હશે કે દરેક એડવર્ટાઈઝ માં ઉપર એક ફૂદડી હોય છે. આ ફૂદડી એમ કહેવા માગે છે કે શરતો લાગુ. એમ ઉપર જે વાક્ય લખ્યું છે તેમાં પણ આવી ફૂદડી છે ,જે કહેવા માગે છે કોઈ પણ પ્રકારની શરતો લાગુ નથી. હા, યુવાની માટે કોઈ શરતો નથી. યુવાની એટ્લે શું ? જરા,વિચાર માગી લે એવો આ પ્રશ્ન છે. આપણી સામાન્ય સમાજ એવું કહે છે કે, ઉમર જ્યારે 19 થી 35 ની વચ્ચે હોય ત્યારે યુવાની કહેવાય. કદાચ, શારીરિક દ્રષ્ટીએ આ શક્ય છે. કારણ કે આ શરીર એક ઉમર સુધી જ યોગ્ય રીતે કાર્યરત રહી શકે છે. પરંતુ માનસીક દ્રષ્ટીએ આ યોગ્ય નથી. પ્રૌઢ માણસ પણ માનસીક દ્રષ્ટીએ યુવાન હોઇ શકે. કેવી માનસીકતાને આપણે યુવાની કહીશું ? આ પ્રશ્નનો જવાબ દરેક વ્યક્તીએ વ્યક્તીએ બદલાય છે. મે પ્રયત્ન કર્યો કે હું આ યુવાની ની માનસીકતાને વર્ણવી શકું. જ્યારે કોઈ વ્યક્તી આ પ્રકારનું વિચારે કે , “ આ દુનિયાના પ્રમાણે આપણે ચાલવાનું? આ દુનિયા કહે કે આ પ્રકારનું ભણો એટલે આપણે એ પ્રકારનું ભણવાનું , આ દુનિયા કહે કે આપણે આ પ્રકારની નોકરી કરવાની એટ્લે આપણે એ પ્રકારની નોકરી લેવા પોતાની જાતને હોમી દેવાની , આ દુન…

મારે માનવી નથી થાવું !!!!!

ચિત્રગુપ્તે મને ઓર્ડર આપતાં કહયું કે,“ આત્મા નં. 1,44,444. યમરાજના હુકમથીતને વાનરનો અવતાર આપવામાં આવે છે.”આ અવાજ સાંભળી હું તેની સામે જોઈ રહયો. મને કાંઇ સમજાતું નહોતું, આ બધું શું થઈ રહ્યું હતું ? ત્યાંતો અચાનક એક સફેદ પ્રકાશ થયો અને હું અહી આવી ગયો ................. રામપરા ગામનો હું પણ રહેવાસી છું, પરંતુ તેની જાણ કદાચ તમને અહીની મતદાર યાદી ચેક કરવાથી નહી પડે. કારણ કે હું અહી એક વાંદરો છું. આ તુચ્છ મનુષ્યો માટે. મારા જન્મ સમયે કદાચ મારી મા મારી પાસે હતી, પરંતુ અમારે વાંદરાઓનેથોડું મનુષ્યો જેવુ હોય છે. મનુષ્યો તો પોતાનું આખું જીવન પોતાની મા પાસે રહીને ગુજારે છે. અમારી માઓ તો અમે સરખું ખાતા પણ ના શીખ્યા હોય અને અમને મૂકીને જતી રહે છે.
અહી મને કોઈ તકલીફ પડતી નથી. સમય થાય એટ્લે આ ગામના લોકો ખાવાનું મૂકી જાય છે. તેમને લાગે છે, કે તેઓ પુણ્ય નું કાર્ય કરી રહ્યાં છે. ભલે , તેઓ ગમે તે માનતા હોય પણ આપણું પેટ ભરાય છે એટ્લે વાત પતી. મારે બીજા વાદરાઓની માફક પેટ માટે રખડવાનું હોતું નથી , તેથી હું આખો દિવસ કુદરતે બનાવેલા સૌથી નાયાબ આજુબા સમાં આ મનુષ્યોનું નીરીક્ષણ કર્યા કરું છું. જોઉં છું , આ મનુષ્યો…

3 ઈડિયટ્સ

3 ઈડિયટ્સ, આ મુવી કદાચ દરેક વ્યક્તિને યાદ હશે.  કેટલાય લોકોની સૌથી ફેવરીટ ફિલ્મોમાં તેનું સ્થાન તો હશે જ. મને પણ આ ફિલ્મ બહુ જ ગમે છે, પરંતુ આજે હું આ ફિલ્મને કેમ યાદ કરૂં છું ?              ગઈ કાલે મને આ ફિલ્મનો એક ડાયલોગ યાદ આવ્યો, જેણે મને આ વિચાર લખવા પ્રોત્સાહિત કર્યો. આ ડાયલોગ રેન્ચો તેના મિત્ર ફરહાનને કહે છે કે, " ઈસકા પ્યાર હૈ જાનવરો સે, ઓર શાદી કર રહા હૈ  જાનવરો સે." આ ડાયલોગે કેટલાય યુવાનોને માર્ગદર્શિત કર્યા. તેમના જીવનનો સૌથી મહત્વપૂર્ણ નિર્ણય એટલે કે કરીયરનો નિર્ણય.              આ મુવીનાં મર્મ કહેવો હોય તો , જે વસ્તુ કરવાથી તમારો માંહ્યલો ખુશ રહેતો હોય તે કામ કરો. સદગુરૂ કે સંદિપ મહેશ્વરી કે કોઈપણ વક્તાઓ ને તેમના શ્રોતાઓ દ્વારા આ પ્રશ્ન તો પુછવામાં આવે છે કે, અમે ડિસ્ટ્રેક્ટ બહુ થઈએ છીએ, તેનો ઉપાય આપો ? , અમે નિરંતર રીતે આ કામ કેમ નથી કરી શકતા ? અમારી એકાગ્રતામાં વધારો કેવી રીતે કરવો ?
                   આ પ્રશ્નો કેમ પુછવામાં આવે છે ? કારણકે આ પ્રશ્નો પુછનારા લોકોને તેમના એ કામ સાથે પ્રેમ નથી માટે. જરા, આ દુનિયાનાં મહાન લોકો પર  નજર ફેરવો , કોઈ મ…

SORRY!!

મારા ઓફિસમાં બેઠો બેઠો હું વિચારો કરી રહ્યો હતો. બસ, એક જ વિચાર આવતો હતો કે શું આજે બધું સમાપ્ત થઈ જશે ? એનો અને મારો સંબંધ આમ એક ઝાટકે પુર્ણ થઈ જશે? ત્રણ વર્ષ સુધી અમારો પ્રેમ એ પ્રેમ છે કે આકર્ષણ તે જાણ્યું. જવાબ પ્રેમ છે એમ મળ્યો પછી લગ્ન કર્યાં છતાં આ સંબંધનો મરણકાળ આવી ગયો.              કોલેજના દિવસોમાં મારી એક એક વાતથી ખુશ થનાર  ,લગ્ન પછી મારી એક એક વાત ઉપર અચાનક ચિડાવા લાગી હતી. લગ્ન કરવા એના ઘરનાં સંબંધીઓને મનાવતાં મનાવતાં મારી આંખે અંધારા આવી ગયા હતાં. કોઈ માનવા જ તૈયાર નહોતું કે હું ધરતીને ખુશ રાખી શકે.                 શું તેમની વાત સાચી હતી ? સાચે જ હું ધરતીને ખુશ ન રાખી શક્યો ?  મારાં વિચારો નાં હાઈવે ઉપર સ્પીડબ્રેકર સમો પટાવાળો ચા લઈને આવ્યો. ચા મુકીને જતો રહ્યો. ફરીથી હું ચા પીતો પીતો વિચારોમાં ડુબી ગયો. ધરતીને એવું લાગતું હતું કે તેના મમ્મી પપ્પા લગ્ન માટે માનશે પરંતુ મારા મમ્મી પપ્પા નહીં માને.            તે મને વારેવારે કહેતી કે," અનિલ, યાદ રાખજે જ્યારે પણ આપણાં વચ્ચે કંઈ પણ પ્રોબ્લમ થશે તો તે તું તારા મમ્મી પપ્પાની હામાં હા કરે છે તેના કારણે થશે. &qu…